Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Αεροψεκασμοί πληθυσμών

Αεροψεκασμοί πληθυσμών 
 Οι αεροψεκασμοί είναι μέρος ενός προγράμματος που ονομάζεται «Ασπίδα» και υπόκεινται στον ΟΗΕ.






Χιλιάδες Ελληνες κάθονται στους καναπέδες τους ή διασκεδάζουν σε μπαρ και καφετέριες καισυζητώντας στα σοβαρά το ενδεχόμενο να μας ψεκάζουν προκειμένου να μη μεταμορφωθούμε σε Γαβριάδες και στήσουμε οδοφράγματα στις κεντρικές αρτηρίες της Αθήνας και των άλλων ελληνικών πόλεων ως αντίδραση στις περικοπές, στα χαράτσια και στα υπόλοιπα δεινά που έχουν χτυπήσει τις ελληνικές οικογένειες. Κάθε φορά που ένα αεριωθούμενο αεροπλάνο διασχίζει τον ουρανό αφήνοντας το χαρακτηριστικό ίχνος καπνού κοιτάζονται μεταξύ τους με νόημα διαπιστώνοντας ακόμη μία απόδειξη ότι μας ψεκάζουν.

Οι αεροψεκασμοί είναι μέρος προγράμματος που ονομάζεται «Ασπίδα»κι υπόκεινται στον ΟΗΕ
Φαίνεται να επιβεβαιώνονται οι καταγγελίες ότι μυστικές πτήσεις αεροπλάνων που ψεκάζουν χημικά, φαινόμενο γνωστό σαν chemtrails («χημικές ουρές»), διενεργούνται στην Ελλάδα και το εξωτερικό για πολιτικούς σκοπούς, όπως εξάγεται από την έρευνα που δημοσιεύεται σήμερα.


Παρόλο που δεν υπάρχει κάποιος «ορατός σωρός πτωμάτων» από τους αεροψεκασμούς, υπάρχουν υποψίες για ασθένειες που συνδέονται με αυτά τα χημικά, σύμφωνα με διαρροές της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας. Δεν λείπουν κι οι κραυγές αγωνίας, όπως αυτή του ντέντεκτιβ Τεντ Γκάντερσον, πρώην επικεφαλή του FBI, που έχει μιλήσει ανοιχτά για «συντελούμενη γενοκτονία με τη βούλα του ΟΗΕ».

Ενδεικτικό αυτού του κλίματος είναι το γεγονός ότι στις σχετικές ερωτήσεις για τους σκοπούς των αεροψεκασμών, που έχουν κατατεθεί στην ελληνική Βουλή κατά την τελευταία δεκαετία τα υπουργεία Εθνικής Άμυνας, Γεωργίας, Περιβάλλοντος και Μεταφορών, από τα οποία ζητήθηκε να απαντήσουν, όλοι δήλωναν κάθε φορά άγνοια για τις μυστηριώδεις ουράνιες «δραστηριότητες» ή αναρμοδιότητα. Όμως κι από Ολλανδό ευρωβουλευτή έχει γίνει ερώτηση στην Ευρωβουλή, στον τότε Έλληνα Επίτροπο Περιβάλλοντος Σταύρο Δήμα, ο οποίος απάντησε ότι είναι γνωστά τα περί αεροψεκασμών αλλά δεν μπορεί να δοθεί κάποια επίσημη απάντηση.

Ο όρος «χημικές ουρές» καταγράφεται για πρώτη φορά από τον Αμερικανό δημοσιογράφο Γούιλιαμ Τόμας το 1999 και σήμερα είναι από τα νούμερο ένα θέματα αναζήτησης στο διαδίκτυο. Οι σχετικές αναφορές σε ειδικά ιστολόγια με φωτογραφίες, βίντεο και μαρτυρίες, ξεπερνούν το ρεκόρ των οχτώ εκατομμύριων στην ελληνική γκουγκλ ενώ ανάλογα συνέδρια για το φαινόμενο των ψεκασμών διοργανώνονται από ανεξάρτητους ερευνητές κάθε χρόνο σε Ευρώπη κι Αμερική!

Η τελευταία τάση στο διαδίκτυο είναι οι ιστοσελίδες συλλογής υπογραφών από πολίτες που ζητούν την εισαγγελική διερεύνηση του φαινομένου και την προώθηση νομοθεσίας που θα επιβάλλει περιορισμούς.

Έγκυροι ακαδημαϊκοί καθησυχάζουν πως πρόκειται για εφαρμοσμένη γεωμηχανική, την επιστήμη που ερευνά τεχνολογίες επέμβασης στο κλίμα της με στόχο την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, όπως προκύπτει κι από τις εκθέσεις των κυβερνητικών επιστημονικών επιτροπών περιβάλλοντος της Αγγλικής Βουλής και των ΗΠΑ. Σε επίπεδο OHE, στη διάσκεψη των 193 χωρών για το κλίμα το 2010 ψηφίστηκε η αναστολή κάθε είδους πειραμάτων γεωμηχανικής, συμπεριλαμβανομένων και των αεροψεκασμών.







Τέτοιες επιχειρήσεις όμως δεν είναι κάτι καινούργιο, πρωτοεφαρμόστηκαν από το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ. Συνιστούν όμως σήμερα επιπλέον πρόκληση, καθώς εγείρονται κρίσιμα ερωτήματα για τις επιπτώσεις τους στη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, τους σκοπούς που εξυπηρετούν και τα κονδύλια που διατίθενται.

Χιλιάδες επιστήμονες κι ακτιβιστές οι οποίοι μέχρι χτες λοιδορούνταν ως συνομωσιολόγοι, σήμερα χτίζουν στο διαδίκτυο μια διεθνή κοινότητα προβληματισμού που βλέπει με σκεπτικισμό τους «σωτήρες» της κλιματικής αλλαγής. Πού βρίσκεται όμως η αλήθεια και πού αρχίζουν οι θεωρίες συνωμοσίας;

Οι μεγάλης κλίμακας ψεκασμοί χημικών υποτίθεται πως αντανακλούν την ηλιακή ακτινοβολία από την ατμόσφαιρα, αποτρέποντας την υπερθέρμανση του πλανήτη. Η επιστημονική κοινότητα είναι διχασμένη. Μιλούν για ανυπολόγιστες συνέπειες στο περιβάλλον και την υγεία αλλά και για νέου τύπου όπλα μαζικής καταστροφής - όπως δηλώνει παρακάτω ο διακεκριμένος χημικός Νίκος Κατσαρός. Στο παρασκήνιο, ωστόσο, καταγγέλλεται η χρηματοδότηση ερευνητών με ιδία οφέλη (π.χ. η κατοχύρωση και η μετέπειτα «εξαργύρωση» πατεντών). Μια επιπλέον ερμηνεία είναι ότι η υιοθέτηση προγραμμάτων τροποποίησης του κλίματος μέσω της γεωμηχανικής συνδέεται με τα χρηματιστηριακά παράγωγα καιρού, σύμφωνα με τον γνωστό οικονομολόγο Δημήτρη Καζάκη.

Μια μικρή κλίκα πανεπιστημιακών, λαμβάνουν τεράστιες χορηγίες από ανθρώπους σαν τον Αμερικανό μεγιστάνα Μπιλ Γκέιτς ή τον Άγγλο Ρίτσαρντ Μπράνσον, για την προώθηση πειραμάτων γεωμηχανικής για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής (The Guardian, 9 Φεβ. 2012). Οι επίσημοι κρατικοί φορείς κι οι πολιτικοί μασούν τα λόγια τους, κάνοντας τους ακτιβιστές να αναρωτιούνται «αν όντως οι ψεκασμοί γίνονται για το καλό του πλανήτη, τότε γιατί όλοι μας το κρύβουν;». Και με τη σιωπή αυτή τορπιλίζουν κάθε προσπάθεια για υπεύθυνο δημόσιο διάλογο.







Αναρμόδιο το ΥΠΕΚΑ, υπεκφεύγει το Μεταφορών
Το ζήτημα πήρε νέα τροπή τον περασμένο Ιανουάριο. Είχε προηγηθεί αναφορά του βουλευτή Κορινθίας της ΝΔ Κώστα Κόλλια από τον Οκτώβριο προς τον υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γ. Παπακωνσταντίνου. Στην αναφορά του ο βουλευτής, ζητώντας πειστικές απαντήσεις, επικαλέστηκε δημοσιεύματα εφημερίδας του Νομού του, όπου «καταγγέλλονται αεροψεκασμοί με επικίνδυνες χημικές ουσίες, από αεροσκάφη άγνωστης προέλευσης και για άγνωστους σκοπούς».

Το ΥΠΕΚΑ δήλωσε αναρμόδιο και παρέπεμψε την αναφορά στο …αρμόδιο υπουργείο, αυτό το Μεταφορών. Κι ενώ στην πράξη, ο συνήθης χρόνος απάντησης μιας αναφοράς είναι μόλις λίγες βδομάδες, ο βουλευτής πήρε τελικά απάντηση τρεις μήνες μετά, στις 14 Ιανουαρίου 2012. Στη δισέλιδη αυτή απάντηση, την οποία υπογράφει ο υφυπουργός Μεταφορών Γιάννης Μαγκριώτης, το υπουργείο αρνείται τα περί αεροψεκασμών με χημικά κι αποσυνδέει το φαινόμενο από τον όρο «χημικές ουρές», λέγοντας ότι πρόκειται για τις συνήθεις, ακίνδυνες «λευκές ουρές» που αφήνουν τα επιβατηγά αεροπλάνα, αλλά και για γεωργικούς ή πυροσβεστικούς ψεκασμούς!

«Λόγω της αυξημένης κυκλοφορίας αεροσκαφών κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών, η παρατήρηση των ιχνών αυτών (λευκές ουρές) έχει γίνει συχνότερη με αποτέλεσμα κάποιες φορές να παρερμηνεύονται ως νέφη που προέρχονται από ψεκασμούς χημικών, και αναφέρονται ως ίχνη χημικών (ή chemtrails)», απαντά το υπουργείο. Έχει όμως καταγγελθεί στην ιστοσελίδα του ακτιβιστή της Ελληνικής Κίνησης Κατά Των Αεροψεκασμών Γουέην Χωλ, που καταγράφει το θέμα συστηματικά από το 2003, πως οι αρχές συνηθίζουν να αποδίδουν αυτές τις «χημικές ουρές» των αεροπλάνων σε contrails.

Δηλαδή στο φυσιολογικό οπτικό φαινόμενο λευκών ουρών. Με μία κρίσιμη διαφορά: τα συνήθη contrails διαλύονται γρήγορα από τους ανέμους χωρίς να αφήνουν το χαρακτηριστικό λευκό «πέπλο νεφών» που παρατηρείται για ώρες μετά από τους ψεκασμούς. Οι αρχές έχουν βρει αυτό το λογοπαίγνιο (contrails-chemtrails) για να υπεκφεύγουν, λένε οι ακτιβιστές.

Και συνεχίζει να «τυρβάζει περί άλλων» η υπουργική απάντηση: «Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας δεν έχει υπόψη κανένα πραγματικό στοιχείο ή σχετική πληροφόρηση και δεν έχουν καταγραφεί από τις υπηρεσίες ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας αεροσκάφη «αγνώστου» ταυτότητας». Επιπλέον, παραπέμπει σε αγροτικούς ψεκασμούς από αέρος «για την καταπολέμηση κουνουπιών και για την προστασία καλλιεργειών από χαλαζοπτώσεις». Αυτοαναιρείται όμως λέγοντας πως οι ψεκασμοί αυτοί «δεν δύνανται να δημιουργήσουν ίχνη συμπύκνωσης (δηλ. ουρές) που παρατηρούνται στα μεγάλα ύψη».

Σημειώνει ότι ΥΠΑ δεν είναι αρμόδια για τον έλεγχο των ψεκαζόμενων υλικών ούτε για να απαντήσει για τις πιθανές μεθόδους που θα εξακρίβωναν ενδεχόμενη ρίψη χημικών, παραπέμποντας για κάτι τέτοιο στο Ινστιτούτο Ερευνών του Αστεροσκοπείου Αθηνών! Ειρωνεία επίσης προκαλεί η περιττή αναφορά σε «δραστηριότητες πυρόσβεσης από αέρος για τις οποίες είναι αρμόδιο το Πυροσβεστικό Σώμα». Η υπηρεσία τέλος τονίζει ότι έχει απαντήσει επανειλημμένα σε φορείς και πολίτες για το θέμα κι ότι τα παραπάνω αποτελούν επίσημη ενημέρωση.

O νεοδημοκράτης βουλευτής Κ. Κόλλιας σχολίασε την απάντηση, υπογραμμίζοντας τη γνώριμη τακτική ανευθυνότητας (πετώ σε άλλον το μπαλάκι), μεταξύ υπουργείων: «Το Υπουργείο Περιβάλλοντος προφανώς θεωρεί ότι δεν έχει καμία ευθύνη για ουσίες που, σύμφωνα με το δημοσίευμα, έχουν ανιχνευθεί στην ατμόσφαιρα. Αυτό είναι υπεκφυγή του Υπουργείου και, δυστυχώς, αφήνει αναπάντητο το ερώτημα εάν υπάρχουν ή όχι χημικές ουσίες, ποιες είναι και εάν είναι επικίνδυνες για τη δημόσια υγεία.

Από την άλλη, είναι προφανές ότι όταν μιλούμε για άγνωστα αεροσκάφη δεν εννοούμε ότι δεν τα γνωρίζει η ΥΠΑ, αλλά ότι δεν ενημερώνει τους πολίτες. Υπάρχουν άφθονες καταγγελίες για αεροσκάφη, τα οποία ασφαλώς πετούν με άδεια της ΥΠΑ, πλην όμως είναι χωρίς διακριτικά. Παραμένουν αναπάντητα τρία ερωτήματα: υπάρχουν άλλες κρατικές ή εποπτευόμενες υπηρεσίες που να οργανώνουν αεροψεκασμούς, για ποιο λόγο και με ποιες ουσίες;

Ο κ. Κόλλιας καταλήγει πως η μόνη απάντηση μπορεί να έρθει από επιστημονικούς φορείς, στους οποίους πρέπει να ανατεθεί η διερεύνηση τέτοιων καταγγελιών.
Σε άλλη περίπτωση, ο όλος χειρισμός του θέματος από τον κ. Κόλλια θα μπορούσε να ήταν απλώς μια κίνηση προς ικανοποίηση της τοπικής εκλογικής του πελατείας. Ή μια ακόμη κορώνα μικροπολιτικής κόντρας, έτσι όπως συνηθίζουν οι βουλευτές.

Αντίθετα όμως, το αξιοσημείωτο είναι ότι για πρώτη φορά, καταγράφεται μέλος της ελληνικής Βουλής να αναγνωρίζει επίσημα ότι οι αεροψεκασμοί χημικών πράγματι υφίστανται κι ότι έχουν να κάνουν με μεθόδους αλλαγής του κλίματος. Ο βουλευτής ζητά ακόμη την ανάθεση σχετικής έρευνας σε επιστημονικούς φορείς, καταγγέλλοντας την ανυπαρξία επίσημης ενημέρωσης.

Πέρυσι το Μάιο, αντιπροσωπεία πρωτοβουλίας πολιτών Κατά των Αεροψεκασμών από την Αθήνα, το Βόλο και την Αίγινα, «στρίμωξε» τον πρόεδρο της επιτροπής της Βουλής για το περιβάλλον Κώστα Καρτάλη.







Σημειώνεται εδώ ότι η Αίγινα έχει μια παγκόσμια πρωτιά: είναι ο μοναδικός δήμος που έχει υποβάλει «μήνυση κατά παντός υπευθύνου» για τη διενέργεια αεροψεκασμών, με βάση δημοσίευμα (ΕΘΝΟΣ, 2003) για «μυστικές πτήσεις αμερικανικών αεροπλάνων που εθεάθησαν να ψεκάζουν στον ουρανό της Αίγινας, στα πλαίσια πειραματικών αποστολών τροποποίησης του κλίματος». Αυτό έγινε έπειτα από φοβίες του δημοτικού συμβουλίου για ενδεχόμενες επιπτώσεις στην καλλιέργεια της φιστικιάς στο νησί.

Το δημοσίευμα ανέφερε ότι «παρατηρήθηκε αεροπορικός ψεκασμός στο νησί με οξείδια αλουμινίου και άλλες χημικές ουσίες». Η υπόθεση αυτή έφερε στην επιφάνεια νομικό κόλλημα. Όπως μας εξηγεί η δικηγόρος που υπέβαλε τη μήνυση του Δήμου Αίγινας, Ιφιγένεια Μάργαρη: «Η μήνυση έμεινε στο αρχείο. Επειδή το θέμα είναι πρωτόγνωρο, τα δημοσιεύματα δεν παρέχουν πάντα επαρκές υλικό για να κινητοποιηθούν οι εισαγγελικές αρχές.

Θα πρέπει πρώτα να προσδιοριστεί ότι πράγματι διενεργούνται οι ψεκασμοί αυτοί κι ότι πράγματι τα αέρια αυτά είναι επικίνδυνα κι έπειτα να τεθεί θέμα δημόσιας υγείας και προστασίας του περιβάλλοντος. Απαραίτητο θα ήταν να προσδιοριστεί ο φορέας, κρατικός ή ιδιωτικός που δίνει την έγκριση για τις πτήσεις των αεροψεκασμών και βέβαια να υπάρχει το απαραίτητο επιστημονικό υλικό, φωτογραφίες, άρθρα και μαρτυρίες, που να δείχνουν την επικινδυνότητα του θέματος».

Ο κ. Καρτάλης είναι ο άνθρωπος που υπέγραψε εκ μέρους της Ελλάδας το μορατόριουμ για 5ετή αναστολή πειραμάτων γεωμηχανικής (βλ. αεροψεκασμοί), στη Διάσκεψη του ΟΗΕ τον Οκτώβριο του 2010. Οι ακτιβιστές δέχθηκαν από τον κ. Καρτάλη το σύνηθες ερώτημα ρουτίνας για το πώς θα μπορούσαν να αποδειχθούν τα περί αεροψεκασμών.

Έτσι, όταν οι ακτιβιστές τον ρώτησαν τότε γιατί υπέγραψε το μορατόριουμ, είπε ότι δεν το είχε υπογράψει ο ίδιος αλλά κάποιο κυβερνητικό στέλεχος που δεν θυμόταν το όνομά του. Ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας ανταπάντησε ότι επρόκειτο για στέλεχος της ελληνικής κυβέρνησης και συνεπώς η υπογραφή του μορατόριουμ αποτελεί επίσημη ελληνική πολιτική. Ο κ. Καρτάλης παρατήρησε τότε ότι το μορατόριουμ «πρέπει να αφορά» διαφόρων ειδών αγροτικούς ψεκασμούς!

Ψεκάζουν και στην Κύπρο!
Σε αντίθεση με την Ελλάδα, οι Κυπριακές αρχές φαίνεται πως αποφάσισαν να λάβουν σοβαρά υπόψη τις καταγγελίες για ψεκασμούς στην Μεγαλόνησο. Πιο συγκεκριμένα, από τον περασμένο Ιανουάριο και σύμφωνα με έγγραφο του υπουργείου Γεωργίας & Περιβάλλοντος, βρίσκονται σε εξέλιξη δειγματοληψίες και χημικές αναλύσεις βρόχινου νερού και ατμοσφαιρικού αέρα στην Κύπρο. Είναι η πρώτη φορά που ευρωπαϊκή χώρα αποφασίζει να διεξάγει επίσημη κρατική έρευνα για το θέμα. Η απόφαση αυτή πάρθηκε ύστερα από πίεση που ασκήθηκε στο υπουργείο από την πρωτοβουλία πολιτών κατά των ψεκασμών και το κόμμα των οικολόγων.

Οι δειγματοληψίες ατμοσφαιρικού αέρα προβλέπεται να διαρκέσουν ως το Δεκέμβρη και να διενεργούνται από αεροπλάνα του τμήματος Δασών. Τα αεροπλάνα προτείνεται να βρίσκονται σε επιχειρησιακή ετοιμότητα, σε περιοχές και σε ημέρες τέτοιες όπως θα υποδεικνύονται από μέλος της πρωτοβουλίας πολιτών ώστε να συμπίπτουν με τους καταγγελλόμενους ψεκασμούς χημικών.

Η διενέργεια δειγματοληψιών είχε προταθεί από τον Δρ. Νίκο Κατσαρό σε συνεδρίαση επιτροπής της Κυπριακής Βουλής για τους χημικούς ψεκασμούς που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2010 και στην οποία μετείχαν βουλευτές όλων των κομμάτων, ανώτατοι αξιωματούχοι από τα αρμόδια υπουργεία, φορείς αλλά κι εκπρόσωποι της στρατιωτικής βάσης του Ακρωτηρίου. Πολλοί Κύπριοι υποπτεύονται πως οι ψεκασμοί γίνονται από αεροπλάνα που απογειώνονται από το αεροδρόμιο της στρατιωτικής βάσης.

Σύμφωνα με επιστολή του υπουργού Περιβάλλοντος Γιώργου Αλετράρη, το κίνημα των οικολόγων θα ενημερωθεί για τα αποτελέσματα όταν ολοκληρωθούν οι σχετικές έρευνες. Από την πλευρά του ο βουλευτής των οικολόγων Γιώργος Περδίκης καταγγέλλει ότι το υπουργείο διεξάγει από μόνο του την έρευνα ενώ ζητά επειγόντως να του σταλούν τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα.

Ο πρόεδρος της επιτροπής περιβάλλοντος της Ελληνικής Βουλής κ. Καρτάλης είχε σχολιάσει πέρυσι ότι «είναι εκτεθειμένος ο Υπουργός Άμυνας της Κύπρου» αν έχει πάρει στα σοβαρά κατηγορίες από ανεπίσημες πηγές ότι η Κύπρος δεν ελέγχει τον εναέριο της χώρο». Ο κ. Καρτάλης είχε υποσχεθεί από το 2011 στους Έλληνες ακτιβιστές να ερευνήσει προσωπικά το θέμα. Ωστόσο μέχρι την ώρα που τυπώνονταν αυτές οι σειρές, σε γραπτό ερώτημά μας προς τον κ. Καρτάλη για τον αν το έχει διερευνήσει, δεν υπήρξε καν απάντηση.

Πειράματα τροποποίησης του κλίματος
Πράγματι μας ψεκάζουν χημικά. Αυτή την ξεκάθαρη δημόσια θέση για τους αεροψεκασμούς έχει πάρει ένας διακεκριμένος επιστήμονας, ο Δρ. Νίκος Κατσαρός, επιστημονικός συνεργάτης στον κέντρο ερευνών Δημόκριτος, π. Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Χημικών, π. Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας και π. Πρόεδρος του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων.

«Μέχρι σήμερα δεν γνωρίζουμε με απόλυτη βεβαιότητα τι περιέχουν αυτές οι ουρές, αλλά σίγουρα περιέχουν κάποια χημικά στοιχεία και γι’ αυτό χαρακτηρίζονται ως χημικές ουρές», εξηγεί ο κ. Κατσαρός και τονίζει πως δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης του φαινομένου, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό: «Από αναφορές συμβούλων των προηγούμενων προέδρων των ΗΠΑ αλλά και με βάσει πρόσφατες εκθέσεις του υπουργείου Περιβάλλοντος, σκοπός τους είναι να λαμβάνονται μέτρα για την καταπολέμηση του λεγόμενου φαινομένου του θερμοκηπίου ώστε μέχρι το 2025 να έχουν στον έλεγχό τους το κλίμα. Πρόκειται για μέτρα γεωμηχανικής.

Η γεωμηχανική προβλέπει μια σειρά από μεθόδους για την μείωση της ηλιακής ακτινοβολίας και κατά συνέπεια τη μείωση της θερμότητας άρα περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Ανάμεσα στα μέτρα αυτά είναι και οι αεροψεκασμοί. Σαν επιστήμονας, σε καμία περίπτωση δεν συμφωνώ με τη γεωμηχανική. Πολύ φοβάμαι πως αυτές οι τεχνολογίες θα οδηγήσουν αναπόφευκτα στη δημιουργία νέων όπλων μαζικής καταστροφής στο μέλλον».







Για τις πιθανές επιπτώσεις στην υγεία, ο κ. Κατσαρός δηλώνει: «Πολλοί άνθρωποι ισχυρίζονται ότι έχουν εμφανίσει πονοκεφάλους, ζαλάδες, κακοδιάθεση ή και συμπτώματα γρίππης μετά από την εμφάνισή chemtrails στον ουρανό. Από αναλύσεις που έγιναν μέχρι τώρα από ορισμένες ομάδες ή πανεπιστήμια, παρατηρήθηκε ότι το δημιουργούμενο από αεροψεκασμούς ουράνιο «πέπλο» περιέχει, μεταξύ άλλων, σωματίδια αλουμινίου ή βαρίου σε ποσότητες που φυσιολογικά δεν πρέπει να υπάρχουν ούτε στο έδαφος, ούτε στο νερό.

Ιδιαίτερα το βάριο είναι πολύ επικίνδυνο χημικό στοιχείο που δεν πρέπει να βρίσκεται στην επιφάνεια του εδάφους». Και διευκρινίζει ο κ. Κατσαρός: «Τα αεροπλάνα που αφήνουν πίσω τους τις «χημικές ουρές», είναι συνήθως τύπου KC 10 ή KC 135 και δεν φέρουν διακριτικά, ενώ το πιθανότερο είναι να απογειώνονται από στρατιωτικά αεροδρόμια και δεν κοινοποιούνται τα διαγράμματα των πτήσεών τους».

Στην κρίσιμη ερώτηση «εάν πράγματι είναι έτσι, γιατί οι αρχές δεν αναγνωρίζουν επίσημα ότι αυτά τα πειράματα γίνονται για το καλό της ανθρωπότητας; μήπως συμβαίνει κάτι άλλο;», ο κ. Κατσαρός έχει εύλογη απάντηση: «Τέτοια πειράματα δεν μπορούν να γίνουν πάνω από τη χώρα που τα πραγματοποιεί, γιατί τότε αυτή θα αποδείξει την ταυτότητά της. Συγχρόνως, τέτοια πειράματα πρέπει να γίνουν πάνω από το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητά τους. Επιπλέον, το άρθρο 6 του κανονισμού των Ηνωμένων Εθνών απαγορεύει να γίνονται πειράματα για την μεταβολή του κλίματος. Να γιατί τα εν λόγω πειράματα γίνονται όπως γίνονται».

Η στάση της Ε.Ε.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση βλέπει αντιφατικά την υπόθεση των αεροψεκασμών. Στα πρακτικά μελέτης που παρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 2010 σε παγκόσμιο συνέδριο στο Βέλγιο, τεκμηριώνεται ότι οι αεροψεκασμοί πράγματι είναι ένα πείραμα παγκόσμιας εμβέλειας που συνεπικουρείται από τις τεχνολογίες εκπομπής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας του συστήματος HAARP. Σε καμία όμως χώρα της Ε.Ε. δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα επίσημη απάντηση.

Το HAARP ήταν ένα από τα θέματα που απασχόλησαν την έκθεση Α4-0005/99 «Σχετικά με το περιβάλλον, την ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σε αντίθεση με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δια στόματος του Επιτρόπου Γουόλστρομ (3 Ιουλίου 2003) αναγνώρισε επισήμως το HAARP ως «στρατιωτικό πρόγραμμα».

Ιδιοκτήτης του HAARP είναι η εταιρία Raython, ένας από τους βασικούς προμηθευτές συστημάτων στο αμερικανικό υπουργείο Άμυνας και τη ΝΑΣΑ.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει χαρακτηρίσει το HAARP ως «οπλικό σύστημα που διαταράσσει το κλίμα», προσθέτοντας πως «λόγω των μακροχρόνιων επιπτώσεών του στο περιβάλλον, το HAARP αποτελεί αντικείμενο ανησυχίας σε παγκόσμιο επίπεδο, του οποίου οι νομικές, οικολογικές και ηθικές επιπτώσεις πρέπει να διερευνηθούν από ένα ανεξάρτητο διεθνές σώμα». Όμως τα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν είναι δεσμευτικά. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τέλος παραδέχεται ότι «δεν έχει την αρμοδιότητα, ούτε και την κατάρτιση να δράσει σε σχέση με τέτοια θέματα».

Διαρροές προγράμματος Ασπίδα
Ανεπίσημα έχουν διαρρεύσει στο διαδίκτυο συγκεκριμένες πληροφορίες. Ότι οι αεροψεκασμοί είναι μέρος προγράμματος που ονομάζεται «Ασπίδα» κι υπόκεινται στον ΟΗΕ. Γίνονται διαμέσου ενός ειδικού τμήματος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (Π.Ο.Υ.) που δημιουργήθηκε γι’ αυτό το σκοπό, που με τη σειρά του προωθεί την εκτέλεση στο NATO και σε μεγάλες εταιρείες πολιτικής αεροπορίας. Η διάταξη εντολών μέσα στο πρόγραμμα «Ασπίδα», είναι αυστηρά ιεραρχικής δομής. Πληροφορίες προωθούνται μόνο όταν είναι απαραίτητο για το πρόγραμμα.

Όταν κάποιος καινούργιος πρόκειται να «μυηθεί», πρέπει να δεσμευτεί με συμβόλαιο σε διατήρηση της μυστικότητας. Η Π.Ο.Υ. υπολογίζει πως ο αριθμός των ανθρώπινων θυμάτων του προγράμματος από ασθένειες θα είναι περίπου 2 δισεκατομμύρια κατά την 50ετή προβλεπόμενη διάρκεια του, δηλαδή 40 εκατομμύρια θύματα ανά έτος. Εδώ συνυπολογίζεται κι ο πρόωρος θάνατος ηλικιωμένων ανθρώπων όπως και ανθρώπων με αναπνευστικά προβλήματα. Ακόμη τα χημικά των αεροψεκασμών –ιδίως το αλουμίνιο- συνδέονται και με την εξάπλωση της νόσου Αλτσχάιμερ. Το Αμερικάνικο Κέντρο Ελέγχου Ασθενειών (CDC) μιλά για 3-4 δισεκατομμύρια νεκρούς, δηλαδή 60-80 εκατομμύρια ανά έτος.

Κραυγή από έναν πρώην FBI
Από πέρυσι, η δημόσια συζήτηση για τους αεροψεκασμούς βρίσκεται υπό το πρίσμα μιας αναπάντεχης εξέλιξης, μετά το θάνατο του Τεντ Γκάντερσον, πρώην επικεφαλής του FBI στο Λος Άντζελες. Ο θάνατός του αποδίδεται από την οικογένεια του σε δηλητηρίαση με αρσενικό. Είναι εκείνος που με στοιχεία επιβεβαίωσε την πραγματική ταυτότητα του Οσάμα Μπιν Λάντεν ώς πρώην οργάνου της CIA κι το ότι η ισλαμική οργάνωση Αλ Κάιντα κινητοποιείται από το Πεντάγωνο, με πιο πρόσφατη αποστολή της την συμμετοχή της στην πτώση του καθεστώτος Καντάφι της Λιβύης. Δεν δίστασε ακόμη να ξεσκεπάσει την ίδια του την υπηρεσία, το FBI, για την βομβιστική επίθεση στο World Trade Center το 1993.

Ο Γκάντερσον στις 12 Ιανουαρίου 2011, λίγο πριν πεθάνει, έκανε μια αγωνιώδη έκκληση για τους αεροψεκασμούς σε βίντεο, καθώς τους αποκαλεί «ρίψεις θανάτου» (death dumps). Αφού δίνει την μαρτυρία του για συγκεκριμένες βάσεις απογείωσης των αεροπλάνων στις ΗΠΑ, μιλώντας για «τεράστια, σαν βομβαρδιστικά αεροπλάνα χωρίς επιγραφές», ο Γκάντερσον εκπέμπει SOS:

«Οι ρίψεις του θανάτου, αλλιώς γνωστές ως ‘chemical trails’ (χημικές ουρές), πέφτουν και ψεκάζονται σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αγγλία, τη Σκωτία, την Ιρλανδία και τη Βόρεια Ευρώπη, αλλά και στο Μεξικό και στον Καναδά. Τα πτηνά πεθαίνουν σε όλο τον κόσμο. Τα ψάρια πεθαίνουν κατά εκατοντάδες χιλιάδες σε όλο τον κόσμο. Αυτό είναι γενοκτονία. Αυτό είναι δηλητήριο. Αυτό είναι δολοφονία από τα Ηνωμένα Έθνη. Κάποιος στο Κογκρέσο θα πρέπει να προχωρήσει μπροστά και να το σταματήσει τώρα».

Κλιματική αλλαγή; Όχι, ευχαριστώ
Όλο και περισσότεροι επιστήμονες του κλίματος διεθνώς αμφισβητούν το ίδιο το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Λένε ότι δεν έχει ποτέ επαρκώς αποδειχθεί, σε σημείο μάλιστα που να δικαιολογούνται, κατά κάποιο τρόπο, τόσο επιβλαβή μέτρα όπως οι αεροψεκασμοί. Ο Αμερικανός πολιτικός αναλυτής Πολ Έντουαρντς τονίζει χαρακτηριστικά ότι τα περί κλιματικής αλλαγής είναι ένας ακόμη μύθος, που επινοήθηκε από τους ισχυρούς του «Κλαμπ της Ρώμης» για τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Το ακραίο σενάριο: πως είναι καλύπτρα για ακόμη πιο ανεξιχνίαστες σκοπιμότητες των πολιτικών κι οικονομικών ελίτ που μεθόδευσαν την παγκοσμιοποίηση τα τελευταία 30 χρόνια.

Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν απέχουν από τις αναλύσεις του καθηγητή Νόαμ Τσόμσκι για τις τεχνικές χειραγώγησης της κοινής γνώμης: την τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων, την τεχνική της υποβάθμισης ενός θέματος στη δημόσια σφαίρα και την τεχνική του «να κρατάτε το κοινό σε άγνοια κι ανοησία». Παράλληλα, θυμίζουν τον Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, πρώην σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, ο οποίος στο βιβλίο του «Η τεχνοτρονική εποχή» μιλά ανοιχτά για νέες μεθόδους «ελέγχου των μαζών» και για τον βιοχημικό έλεγχο της συνείδησης.

Όμως ο Μπρεζίνσκι δεν έγραφε σαν ένας απλός ακαδημαϊκός, αλλά σαν ένα ηγετικό μέλος του «Κλαμπ της Ρώμης», σαν μέλος της Επιτροπής των 300 και μέλος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων. «Η ελίτ δεν θα δίσταζε να πραγματοποιήσει τους πολιτικούς της σκοπούς, χρησιμοποιώντας τις τελευταίες σύγχρονες τεχνικές για να επηρεάσει τη συμπεριφορά του κοινού και να κρατήσει την κοινωνία υπό στενή παρακολούθηση» είχε προφητεύει.

Στις δυσοίωνες αυτές αιτιάσεις προστίθεται κι η μαρτυρία του 43χρονουΈλληνα μηχανικού αεροσκαφών Α.Θ. ο οποίος μας μίλησε ανώνυμα. Σχολιάζοντας χαρακτηριστικά φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από παράθυρο αεροπλάνου, σε υψόμετρο στα 30.000 πόδια ο μυστικός πληροφοριοδότης λέει: «Το σίγουρο είναι ότι οι πορείες των σκαφών και η συχνότητα των πτήσεων δεν είναι ούτε για μετεωρολογικούς αλλά ούτε και για γεωργικούς σκοπούς.

Έχω πάνω από 15 χρόνια προϋπηρεσία. Το θέμα ήταν πάντα κοινό μυστικό. Κανείς μας φυσικά δεν ξέρει τι ακριβώς ουσίες είναι αυτές που ψεκάζονται και γιατί, αυτό που ξέρουμε όμως είναι ότι οι ουσίες αυτές κοστίζουν αρκετά και ψεκάζονται από όλες τις κυβερνήσεις. Τα αεροπλάνα είναι γεμάτα με ειδικά ντεπόζιτα μέσα και ρίχνουν χημικά.

Συμφωνώ με όσους λένε ότι πρόκειται για στρατιωτικό ή πολιτικό όπλο. Τα ρίχνουν για καταστολή, κατά της οργής, για να μην αντιδρούν οι πολίτες, να γίνονται παθητικοί σε όσα τους επιβάλλονται». Ο Α.Θ. μιλά με ωμότητα που σοκάρει: «Τώρα αν υπάρχουν κι άλλοι δευτερεύοντες λόγοι κανείς δεν ξέρει. Τι ζημιά κάνουν στον οργανισμό μας και τι είδους ασθένειες προκαλούν, ας το ψάξουν καλύτερα οι επιστήμονες».

Χαρακτηριστική είναι και η προ μηνών μαρτυρία ενός πιλότου, του Δημήτρη Κασνέση, στην οθόνη του τηλεοπτικού καναλιού ΚΟΝΤRA. Ο κ. Κασνέσης μίλησε ανοιχτά περί απογείωσης των αεροπλάνων που ψεκάζουν από διαβαθμισμένες Νατοϊκές βάσεις χωρίς να χρειάζεται η άδεια του κράτους αλλά και για τις ουσίες που ψεκάζονται όπως βενζόλιο, νικέλιο, βάριο, υδράργυρος, απεμπλουτισμένο ουράνιο, φορμαλδεΰδη κ.α., ουσίες γνωστές για την επικινδυνότητά τους.

Γεωμηχανική - ήρθε για να μείνει
Υπολογίζεται ότι αυτά τα ειδικού τύπου στρώματα νεφών που παρατηρούνται όταν γίνονται αεροψεκασμοί, καλύπτουν σήμερα αθροιστικά το 3-5% της ατμόσφαιρας στην Ευρώπη. Σε φωτογραφίες του ουρανού από περιοχές όπου παρατηρούνται συχνά αεροψεκασμοί, τα νέφη που σχηματίζονται μοιάζουν με γραμμώσεις «σκακιέρας». Η Διεθνής Μετεωρολογική Υπηρεσία που μελετά τους ποικίλους τύπους νεφών δεν τα έχει ακόμη ταξινομήσει σαν ξεχωριστή κατηγορία, με αποτέλεσμα οι υπηρεσίες πολιτικής αεροπορίας παγκοσμίως να ισχυρίζονται ότι τα όσα καταγγέλλονται στερούνται επιστημονικής εγκυρότητας.

Ακόμη, έχουν εντοπιστεί έγγραφα που αποδεικνύουν ότι οι υπηρεσίες των υπουργείων Άμυνας των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης προμηθεύονται τεράστιες ποσότητες χημικών ουσιών όπως το Βάριο και το Βαρυτίνιο 14, ουσίες που οι επιστήμονες συνδέουν με τους ψεκασμούς. Επίσημη ιστοσελίδα στην Καλιφόρνια αναρτά καθημερινά μετερεωλογικούς χάρτες με τα εκτελούμενα προγράμματα ψεκασμών ανά τον κόσμο. Οι μόνες κρατικές αρχές που έχουν παραδεχτεί επίσημα ότι πράγματι διενεργούνται προγράμματα αεροψεκασμών είναι αυτές της Κίνας και της Ρωσίας, όπου το θέμα γίνεται συχνά αντικείμενο εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης.

Τη διετία 2009-2010 η κυβέρνηση των ΗΠΑ έλαβε αιτήματα ύψους άνω των 2 δις δολαρίων για χρηματοδοτήσεις ερευνών γεωμηχανικής – τελικά εγκρίθηκαν μόνο 100 εκατομμύρια. Από το 2009 ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια ιδρύματα ερευνών που συμμετέχουν στα διεθνή συνέδρια με ποικίλες προτάσεις γεωμηχανικής. Πέρυσι οι καθηγητές David Keith του πανεπιστημίου Harvard και Ken Caldeira του Stanford έλαβαν χορηγία 4,6 εκατ. δολ. από τον Μπιλ Γκέητς για το FICER, ίδρυμα ερευνών για την κλιματική αλλαγή που προωθεί λύσεις γεωμηχανικής. Εκτός από τον Γκέητς, άλλοι μεγιστάνες που στηρίζουν τέτοιες έρευνες είναι ο σερ Ρίτσαρντ Μπράνσον (Virgin), ο βασιλιάς της πίσσας Μάρεϊ Έντουαρντς και ο συνιδρυτής του Skype, Νίκλας Ζενστρόμ.

Η γεω-κλίκα, όπως λέγεται, παρουσίασε ακόμη αποτελέσματα έρευνας σε 3105 ερωτώμενους πολίτες από Αγγλία, Αμερική και Καναδά που απάντησαν σε ποσοστό 72% υπέρ του να γίνονται τέτοια πειράματα! Πρόσφατα, σάλο προκάλεσε στην Αγγλία αίτημα νομικού προς τον Διεθνές Συμβούλιο για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) που συνεδριάζει υπό την εποπτεία του ΟΗΕ «να απαγορευτεί ρητά η οποιαδήποτε αμφισβήτηση του προβλήματος της Κλιματικής Αλλαγής». Η νέα όψη του οικο-φασισμού λένε οι επικριτές! Άλλοι ακαδημαϊκοί ζητούν να μπει ένα στοπ στους αυτοαποκαλούμενους «σωτήρες του περιβάλλοντος» και να αφεθεί ο πλανήτης ήσυχος στη φυσιολογική κλιματική του αυτορύθμιση. Νονός της κερδοσκοπίας με τα κλιματικά προβλήματα θεωρείται ο πρώην Αμερικανός αντιπρόεδρος Αλ Γκορ, εμπνευστής του διακρατικού εμπορίου ρύπων.

Όταν πέρυσι Έλληνες χημικοί απευθύνθηκαν σε αρμόδια κρατική υπηρεσία των ΗΠΑ για να συγκρίνουν ευρήματα για υψηλά επίπεδα μετάλλων στην ατμόσφαιρα της Αττικής, ουσίες που αποδίδονται σε αεροψεκασμούς, πήραν την απάντηση ότι πράγματι τα μέταλλα αυτά ψεκάζονται …για την ενίσχυση του σήματος της κινητής τηλεφωνίας! Ο επίκ. καθηγητής Χημείας παν. Αθήνας Γιάννης Ζαμπετάκης έχει μιλήσει δημόσια για τις επικίνδυνες επιπτώσεις των αεροψεκασμών στην τροφική αλυσίδα.

Δεν έχει γίνει όμως ποτέ επίσημη έρευνα για ανίχνευση σωματιδίων στην ατμόσφαιρα σε τέτοια ύψη πτήσεων. Η πιο πρόσφατη περίπτωση ατμοσφαιρικής έρευνας είναι αυτή του καθηγητή του παν. Αθήνας Θανάση Γκοντελίτσα. Τα ευρήματά της για τα αιωρούμενα μικροσωματίδια δημοσιεύτηκαν πέρσι σε πολλές αθηναϊκές εφημερίδες. Κατέδειξε πράγματι αρσενικό κι άλλα επικίνδυνα βαρέα μέταλλα στην ατμόσφαιρα του λεκανοπεδίου Αττικής.

Ο ίδιος απηχεί σε δήλωσή του την άγνοια εκ μέρους πολλών Ελλήνων ειδικών: «Tο πανεπιστήμιο ή το κράτος δεν έδειξαν το παραμικρό ενδιαφέρον. Εάν όντως υπάρχει σοβαρό θέμα δημόσιας υγείας, όπως εικάζεται για τους αεροψεκασμούς, τότε αξίζει να διατεθούν όχι μόνο χιλιάδες αλλά και δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Αυτό είναι θέμα των αρμόδιων φορέων της χώρας για θέματα ατμοσφαιρικής ρύπανσης που είναι ουσιαστικά το ΥΠΕΚΑ και το υπουργείο Υγείας. 

















Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Σφαγή του Διστόμου

Σφαγή του Διστόμου
Ένα έγκλημα των (μισητών από τους Έλληνες) Γερμανών, που ποτέ δεν τιμωρήθηκε. 






Στο Δίστομο του νομού Βοιωτίας έγινε κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο στις 10 Ιουνίου 1944 μια εκ των ειδεχθέστερων σφαγών αμάχων από τις Γερμανικές κατοχικές δυνάμεις.

Οι Γερμανικές δυνάμεις χάνουν το πόλεμο σε όλα τα μέτωπα του πολέμου, και προσπαθούν να συγκροτήσουν την άμυνα τους στο πεδίο της Νορμανδίας, με αποτέλεσμα οι μονάδες στην Ελλάδα να πρέπει να μετατεθούν, αλλά η παρουσία του αντάρτικου να τις καθηλώνει. Η περιοχή της Βοιωτίας δεν δημιούργησε τάγματα ασφαλείας αλλά αντιθέτως στήριζε τον ΕΛΑΣ. Οι μονάδες των Γερμανών στη περιοχή της Βοιωτίας είχαν ιστορικό σφαγών αιχμαλώτων στο Ανατολικό μέτωπο του πολέμου.







Παράλληλα στις άλλες κατεχόμενες χώρες, 14 μέρες πριν τη σφαγή στο Δίστομο, στρατεύματα από την 7η Prinz Eugen Division των SS εκτέλεσαν 834 σέρβους ως υποστηρικτές του γιουγκοσλάβικου παρτιζάνικου κινήματος. Δυο ημέρες πριν τη σφαγή στο Δίστομο 135 Καναδοί στρατιώτες αιχμάλωτοι εκτελούνται και γερμανικά παντζερ πέρασαν πάνω από τα πτώματα τους, ενώ την επόμενη ημέρα στη πόλη Tulle κρεμάστηκαν 99 άτομα. Την ίδια ημέρα με τη σφαγή στο Δίστομο στο Οραντούρ Συρ Γκλάν στη Γαλλία επ'αφορμής μικρών συγκρούσεων -χωρίς απώλειες- με αντάρτικες δυνάμεις, οι Γερμανικές δυνάμεις σκότωσαν 648 αμάχους (247 γυναίκες 205 παιδιά). Όλα αυτά δείχνουν ότι υπήρχε μια ευρεία στρατηγική αντιμετώπισης της υποστήριξης των αντάρτικων στρατευμάτων με αντίποινα στον άμαχο πληθυσμό.







Στις 10 Ιουνίου του 1944 ο Φριτζ Λούτενμπαχ (en:Fritz Laufenbach), λοχαγός των SS του 2ου λόχου του 1ου τάγματος του 7ου τεθωρακισμένου συντάγματος της αστυνομίας SS, έλαβε διαταγή να μετακινήσει τον λόχο του από την Λειβαδιά προς το Δίστομο, Στείρι και Κυριάκι με σκοπό τον εντοπισμό ανταρτών στην δυτική πλευρά του Ελικώνα. Σαν δόλωμα οι Γερμανοί είχαν 2 επιταγμένα Ελληνικά φορτηγά γεμάτα με άνδρες των SS μεταμφιεσμένους σε χωρικούς, που προπορεύονταν της κύριας φάλαγγας. Ταυτόχρονα ο 10ος και 11ος λόχος του 3ου τάγματος από την Άμφισσα κατευθυνόταν προς το Δίστομο για να συναντήσουν τον 2ο λόχο. Οι 3 λόχοι συναντήθηκαν χωρίς να έχουν εντοπίσει αντάρτες εκτός από 18 παιδιά που κρύβονταν σε γύρω στάνες. Έξι από τα παιδιά που προσπάθησαν να δραπετεύσουν εκτελέστηκαν. Οι Γερμανοί μπήκαν στο Δίστομο και εκφοβίζοντας τους χωρικούς έμαθαν ότι υπήρχαν αντάρτες στο Στείρι. Ο 2ος λόχος κατευθύνθηκε προς τα εκεί και στην θέση Λιθαράκι, περιοχή του Στειρίου, έπεσε σε ενέδρα των ανταρτών του 11ου λόχου του 3ου τάγματος του 34ου συντάγματος του ΕΛΑΣ. Η μάχη του Στειρίου ήταν σκληρή και κράτησε περίπου μέχρι τις δύο το μεσημέρι αναγκάζοντας τους Γερμανούς σε οπισθοχώρηση.







Η Σφαγή του Διστόμου
Το Μαυσωλείο
Αν και από το χωριό Δίστομο τα Γερμανικά στρατεύματα δεν δέχθηκαν κάποια πρόκληση (παρόλο που μεταπολεμικά το ισχυρίστηκαν οι εγκληματίες  Γερμανοί κατηγορούμενοι της σφαγής), για λόγους αντεκδίκησης ο 2ος λόχος του 8ου Συντάγματος της 4ης Αστυνομικής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας Γρεναδιέρων των Ες Ες άρχισε την σφαγή όσων κατοίκων έβρισκαν στο χωριό. Η μανία τους ήταν τόσο μεγάλη, ώστε δεν ξεχώριζαν από το μακελειό ούτε τα γυναικόπαιδα ούτε τους ηλικιωμένους. Τον ιερέα του χωριού τον αποκεφάλισαν, βρέφη εκτελέστηκαν και γυναίκες βιάστηκαν πριν θανατωθούν. Η σφαγή σταμάτησε μόνον όταν νύχτωσε και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Λειβαδιά, αφού πρώτα έκαψαν τα σπίτια του χωριού. Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν και κατά την επιστροφή των Γερμανών στην βάση τους, καθώς σκότωναν όποιον άμαχο έβρισκαν στον δρόμο τους. Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, εκ των οποίων οι 117 γυναίκες και 111 άντρες, ανάμεσά τους 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων. Η μαρτυρία του απεσταλμένου του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Eλβετού George Wehrly ο οποίος έφτασε στο Δίστομο μετά λίγες μέρες μιλάει για 600 νεκρούς στην ευρύτερη περιοχή.







Ένας από τους επκεφαλής που θεωρήθηκε υπεύθυνος για την σφαγή στο Δίστομο Χανς Τσάμπελ (en:Hans Zampel) μετά το τέλος του πολέμου συνελήφθη στην Γαλλία και εκδόθηκε στην Ελλάδα. Στην πορεία ζητήθηκε η μεταφορά του στην Γερμανία για τις εκεί έρευνες όπου και παρέμεινε. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες ζει ως σήμερα ελεύθερος.
Ο λοχαγός των SS Φριτς Λάουτενμπαχ (Fritz Lautenbach) είναι ο άνθρωπος που εκτέλεσε την εντολή και συνέταξε την σχετική ψευδή αναφορά. Η αναφορά του Lautenbach αμφισβητήθηκε άμεσα από τον επίσης αυτόπτη μάρτυρα της μυστικής αστυνομίας, Georg Koch, o οποίος συνόδευε την αποστολή.
Τις 24 Ιουνίου 1944, οι Γερμανοί επανήλθαν και έκαψαν τα σπίτια και τις θημωνιές στα αλώνια του Στειρίου, χωρίς ανθρώπινες απώλειες αφού οι κάτοικοι του είχαν προλάβει να κρυφτούν σε γειτονικές δύσβατες περιοχές του χωριού.
Μέλη του ίδιου συντάγματος είχαν πραγματοποιήσει ένα μήνα μόλις πριν, την Σφαγή της Κλεισούρας με 273 αμάχους νεκρούς ανάμεσα τους παιδιά και βρέφη.







«Αντίκρισα στη μέση του σπιτιού την αδελφή μου ανάσκελα, γυμνή από τη μέση και κάτω. Το φουστάνι της ήταν γυρισμένο προς τα πάνω και σκέπαζε το σχισμένο και κομματιασμένο στήθος της, το πρόσωπό της ήταν παραμορφωμένο, όλο το σώμα της κατακομματιασμένο. Μα το χειρότερο και φρικαλεότερο θέαμα ήταν, όταν από τη στάση του σώματός της κατάλαβα ότι οι Γερμανοί είχαν βιάσει το άψυχο κορμί της. Δίπλα της βρισκόταν το τεσσάρων μηνών κοριτσάκι της λογχισμένο, με σπασμένο το κεφαλάκι του, και στο στόμα του είχε τη ρώγα του στήθους της μάνας του που είχαν κόψει εκείνοι οι κανίβαλοι. Το άλλο κοριτσάκι της, η 6χρονη Ελένη, βρισκόταν στο κατώφλι του σπιτιού μέσα σε μια λίμνη αίματος με βγαλμένα τα σπλάχνα του. Το είχαν ξεκοιλιάσει με μαχαίρι. Το αγόρι της, ο 3χρονος Γιάννης, το βρήκα νεκρό στην αυλή με λιωμένο κεφάλι».




















Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Muriwai Beach

Muriwai Beach 
Μία ξεχωριστή παραλία της Νέας Ζηλανδίας.





Το Muriwai , που ονομάζεται επίσης και Muriwai Beach , είναι μια παράκτια κοινότητα στη δυτική ακτή της περιοχής του Ώκλαντ στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας . Η παραλία με μαύρη άμμο και η γύρω περιοχή είναι μια δημοφιλής περιοχή αναψυχής για το Aucklanders. Οι Gannets φωλιάζουν εκεί σε μια μεγάλη αποικία στα βράχια.
Το Muriwai βρίσκεται περίπου 17 χιλιόμετρα δυτικά του Kumeu , 42 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης του Ώκλαντ, στο νότιο άκρο μιας αδιάσπαστης 50 χιλιομέτρων παραλίας που εκτείνεται μέχρι την ακτή της Τασμανίας στο στόμιο του λιμανιού της Kaipara.






Η ξεχωριστή μαύρη άμμος της παραλίας Muriwai
Το Surfing είναι το κύριο χόμπι στο Maukatia (κόλπος Maori) και στην παραλία Muriwai. Άλλα αθλήματα που απολαμβάνουν τα Maukatia περιλαμβάνουν αλεξίπτωτο πλαγιάς και αλεξίπτωτο, ειδικά όταν επικρατεί νοτιοδυτικός άνεμος παρέχει ευνοϊκές συνθήκες.






Η αλιεία είναι επίσης δημοφιλής, αν και επικίνδυνη σε πολλά μέρη.
Το περπάτημα Μπους ενθαρρύνεται, με πλατφόρμες στη θέση του και το "Χιλάρι" ακολουθεί το Muriwai.






Υπάρχουν πολλά μονοπάτια ορεινής ποδηλασίας στα πεύκα, κυρίως μονοπάτια προς τα κάτω και freeride.
Η παραλία χρησιμοποιήθηκε εκτενώς για αγώνες αυτοκινήτων από τη δεκαετία του 1920 έως τη δεκαετία του 1940.






Η ιππασία είναι δημοφιλής κατά μήκος της παραλίας, καθώς και μέσω των εκτεταμένων διαδρομών πίσω από τους αμμόλοφους. Η πρόσβαση είναι επίσης διαθέσιμη μέσω του Woodhill Forest Equestrian Park. 






Η παραλία Muriwai έχει μαύρη άμμο , που οφείλεται στην περιεκτικότητα σε σίδηρο που προέρχεται από τα αρχαία ηφαίστεια της περιοχής, συμπεριλαμβανομένου του μεγάλου "ηφαιστείου Kaipara" που βρισκόταν στην ανοικτή θάλασσα από τους αρχηγούς του Kaipara και ξέσπασε πριν από 23-16 εκατομμύρια χρόνια. Η μαύρη άμμος μετακινείται προς τη δυτική ακτή του βόρειου νησιού. Η περιοχή έχει διατηρήσει μεγάλο μέρος της φυσικής ομορφιάς και της απομόνωσης.











Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Panzerbike


Panzerbike
Η μεγαλύτερη μοτοσικλέτα εν δράση.

V12 Μοτοσικλέτα με κινητήρα ντίζελ






Το "Panzerbike" τροφοδοτείται από κινητήρα ντίζελ V12
Ένα τέρας με κινητήρα ντίζελ V12 με 620 ίππους και sidecar που τροφοδοτείται από μια σοβιετική δεξαμενή T-55.
Αυτή η γιγάντια μοτοσικλέτα έχει κατασκευαστεί από γερμανούς κατασκευαστές. Ο Tilo Niebel και οι ποδηλάτες του αποφάσισαν πως η κατασκευή μίας μηχανής που θα παρέπεμπε στο παρελθόν, θα ήταν ένα συγκλονιστικό επίτευγμα και όπως φαίνεται δεν τα πήγαν καθόλου άσχημα.







Ο κινητήρας, δωδεκακύλινδρος (V12) προέρχεται από ένα σοβιετικό άρμα μάχης T-55 και σίγουρα χρειάζεται τα 620 άλογα που αποδίδει δεδομένου ότι το βάρος αυτής της κολοσσιαίας κατασκευής είναι 4300 κιλά, δηλαδή πάνω από τέσσερις τόνους! 
Συνολικά, η μοτοσικλέτα έχει μήκος περίπου 19 πόδια και πλάτος 9 πόδια. Σύμφωνα με τον Niebel, αν η κατασκευή αυτή πάθει κάποια βλάβη στον δρόμο, θα χρειαστεί τη βοήθεια ενός εξίσου γιγάντιου γερανού για να την σηκώσει.













Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

The Cotton Castle

The Cotton Castle
Pamukkale
Το κάστρο από βαμβάκι




Το Pamukkale , που σημαίνει "κάστρο βαμβάκι" στα τουρκικά , είναι μια φυσική περιοχή στην επαρχία Denizli στη νοτιοδυτική Τουρκία . Η περιοχή είναι γνωστή για τις θερμές πηγές της και τις τεράστιες λευκές βεράντες της τραβερτίνης , ένα ανθρακικό άλας που αφήνεται από το ρέον νερό.  Βρίσκεται στην περιοχή του Εσωτερικού Αιγαίου της Τουρκίας , στην κοιλάδα του ποταμού Menderes , η οποία έχει ένα εύκρατο κλίμα για το μεγαλύτερο μέρος του έτους.






Η αρχαία ελληνορωμαϊκή πόλη της Ιεράπολης χτίστηκε πάνω από το λευκό κάστρο που είναι συνολικά περίπου 2.700 μέτρα μήκος, 600 μέτρα πλάτος και 160 μέτρα ύψος. Μπορεί να δει από τους λόφους στην αντίθετη πλευρά της κοιλάδας στην πόλη Denizli , 20 χιλιόμετρα μακριά.






Γνωστή ως Pamukkale (Κάστρο Βαμβάκι) ή αρχαία Ιεράπολη (Ιερά Πόλη), αυτή η περιοχή έχει σχηματίσει τις ιαματικές πηγές της από την εποχή της κλασικής αρχαιότητας . Το τουρκικό όνομα αναφέρεται στην επιφάνεια του αστραφτερού, ασβεστωμένου ασβεστόλιθου, που διαμορφώθηκε πάνω από χιλιετίες από πλούσιες σε ασβέστιο πηγές. 






Βράζοντας αργά κάτω από τη μεγάλη πλαγιά του βουνού, πλούσια σε μεταλλικά νερά αφρού και συλλέγονται σε βεράντες, που διαχέονται πάνω από καταρράκτες σταλακτιτικών σε γαλακτώδεις πισίνες κάτω. Ο θρύλος λέει ότι οι σχηματισμοί είναι βαμμένο βαμβάκι (η κύρια καλλιέργεια της περιοχής) που οι γίγαντες έμειναν έξω για να στεγνώσουν. 






Ο τουρισμός είναι και υπήρξε μια μεγάλη βιομηχανία στην περιοχή εδώ και χιλιάδες χρόνια, λόγω της έλξης των θερμικών πισίνων. Πρόσφατα στα μέσα του 20ου αιώνα, τα ξενοδοχεία χτίστηκαν πάνω από τα ερείπια της Ιεράπολης, προκαλώντας σημαντικές ζημιές. 







Ένας δρόμος προσέγγισης χτίστηκε από την κοιλάδα πάνω από τις βεράντες, και τα μοτοποδήλατα επιτρέπεται να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν στις πλαγιές. Όταν η περιοχή ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, τα ξενοδοχεία κατεδαφίστηκαν και ο δρόμος αφαιρέθηκε και αντικαταστάθηκε με τεχνητές πισίνες. 











Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Cristo Redentor



Cristo Redentor
Ο Χριστός ο Λυτρωτής

Άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή







Η πόλη των αντιθέσεων με τις φαβέλες από τη μια και τις εξωτικές παραλίες της Κόπα Καμπάνα και της Ιπανέμα από την άλλη, έχει ως έμβλημά της το άγαλμα του Χριστού.
Η θέα είναι μαγευτική. Οι επισκέπτες για να φτάσουν στην κορυφή του όρους Κορκοβάντο πρέπει να ανέβουν 200 σκαλοπάτια. Όσοι όμως δεν αντέχουν την ανάβαση, μπορούν να χρησιμοποιήσουν ανελκυστήρες και κυλιόμενες σκάλες.
Το άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή με τα χέρια ανοιχτά σχεδίασε ο Βραζιλιάνος μηχανικός Heitor da Silva Costa και το δημιούργησε ο Γάλλος γλύπτης Paul Landowski. Χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να ολοκληρωθεί η κατασκευή του. Τα αποκαλυπτήρια του έγιναν στις 12 Οκτωβρίου 1931. Θεωρείται ένα από τα σύγχρονα θαύματα του κόσμου.








Το Άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή (Cristo Redentor στα πορτογαλικά) είναι ψηλό άγαλμα το οποίο εικονίζει τον Ιησού Χριστό με απλωμένα τα χέρια και βρίσκεται στην κορυφή του λόφου Κορκοβάντο (Corcovado), πάνω από το Ρίο ντε Τζανέιρο, στο εθνικό πάρκο του Δάσους Τιζούκα (Tijuca). Στέκεται με απλωμένα τα χέρια σαν να καλωσορίζει τον κόσμο, σε ύψος 710 μέτρων. Έχει ύψος 32 μέτρα, ζυγίζει 1.000 τόνους και μάλιστα είναι εγκατεστημένο με τρόπο ώστε να ατενίζει την πόλη του Ρίο.







Το άγαλμα θεμελιώθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1931. Είχε διοργανωθεί εντυπωσιακή τελετή εγκαινίων παρουσία του προέδρου της τοπικής κυβέρνησης Τζετούλιο Βάργκα και του καρδινάλιου Σεμπαστιάο Λέμε. Οι οργανωτές και οι εμπνευστές του μνημειώδους αγάλματος ήθελαν να εντυπωσιάσουν το κοινό από την πρώτη μέρα που θα στηνόταν στην κορυφή του βουνού. Είναι χαρακτηριστικό ότι για το φωτισμό του αγάλματος του Χριστού εκείνη την ημέρα είχαν σχεδιάσει να ανάψει με τρόπο φαντασμαγορικό: τα φώτα θα τα άναβε ο πρωτοπόρος Γουλιέλμος Μαρκόνι από το αγκυροβολημένο σκάφος του στη Νάπολι της Ιταλίας. Θα έστελνε ηλεκτρικό σήμα σε ένα σταθμό στο Ντόρτσεστερ της Αγγλίας και αυτό με τη σειρά του θα μεταφερόταν σε μια κεραία στο Jacarepagua στο Ρίο, απ' όπου θα άναβαν τα φώτα του αγάλματος. Ωστόσο, ο καιρός δεν βοήθησε, το σήμα ήταν αδύναμο, και τα φώτα τα άναψαν οι τεχνικοί του Ρίο.








Η ιδέα για το μνημείο
Λεπτομέρεια του προσώπου του αγάλματος όπου φαίνεται το ψηφιδωτό της κατασκευής.
Από το 1850 είχε στο μυαλό της η θρησκευτική ηγεσία στο Ρίο την ιδέα να κατασκευαστεί ένα μεγάλο άγαλμα πάνω στο βουνό Κορκοβάντο. Μεταξύ του 1850 και 1860, ο καθολικός ιερέας Μαρία Μπος ζήτησε οικονομική βοήθεια από την πριγκίπισσα Ιζαμπέλ της Πορτογαλίας προκειμένου να ανεγείρει ένα θρησκευτικό μνημείο. Η πριγκίπισσα ωστόσο δεν πολυσκέφτηκε την ιδέα. Έτσι, τα σχέδια για θρησκευτικό μνημείο ακυρώθηκαν το 1889 όταν η Βραζιλία έγινε δημοκρατία και η Εκκλησία διαχωρίστηκε από την πολιτεία.







Η πρόταση για ένα αξιοθέατο πάνω στο βουνό επανήλθε το 1921. Τότε ο αρχιεπίσκοπος του Ρίο ντε Τζανέιρο οργάνωσε μία Εβδομάδα Μνημείων (Semana do Monumento) προκειμένου να προσελκύσει δωρεές κυρίως από καθολικούς της Βραζιλίας. Τα σχέδια για το άγαλμα του Χριστού περιελάμβαναν μεταξύ άλλων έναν σταυρό και ένα άγαλμα του Χριστού ο οποίος θα κρατούσε μια σφαίρα στα χέρια του. Τελικά επελέγη το άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή με τα χέρια ανοιχτά. Αλλά και πάλι δεν ήταν όλα έτοιμα για την ανέγερσή του. Το 1922 πολίτες και κληρικοί συγκέντρωσαν 20.000 υπογραφές και με αυτόν τον τρόπο ζήτησαν από τον πρόεδρο Επιτάσιο Πεσόα την ανέγερση του αγάλματος.







Ανέγερση
Ο θεμέλιος λίθος για το μεγάλο οικοδόμημα μπήκε στο βουνό Κορκοβάντο στις 4 Απριλίου 1922. Ο Βραζιλιάνος μηχανικός Έτορ Ντα Σίλβα Κόστα ήταν αυτός που επελέγη για να επιβλέψει την κατασκευή του αγάλματος, ενώ τα σχέδια ήταν του Γάλλου γλύπτη Πολ Λαντοβσκί. Μάλιστα, ο μηχανικός ταξίδεψε στην Ευρώπη για να μελετήσει τα θέματα κατασκευής και εκεί επέλεξε τον γλύπτη Λαντοβσκί. Οι εργασίες για την ανέγερση του Χριστού Λυτρωτή διήρκεσαν συνολικά 5 χρόνια, από το 1926 έως το 1931. Σύμμαχος των εμπνευστών του έργου ήταν ο σιδηρόδρομος του Κορκοβάντο. Όπως αποδείχτηκε ήταν ιδανικός για να μεταφερθούν εύκολα και με ασφάλεια οι μεγάλοι ογκόλιθοι για την κατασκευή του αγάλματος πάνω στο βουνό. Η πέτρα για το μνημείο προέρχεται από την πόλη Λίμχαμ (προάστιο του Μάλμε) της Σουηδίας. Όταν ολοκληρώθηκε, ήταν το μεγαλύτερο γλυπτό αρτ ντεκό στον κόσμο.


Σήμερα η ανάβαση των επισκεπτών στο βουνό για να δουν το άγαλμα γίνεται πλέον με σύγχρονα μέσα, με ανελκυστήρες που προσφέρουν πανοραμική θέα και κυλιόμενες σκάλες. Έτσι, οι επισκέπτες δεν αντιμετωπίζουν πλέον τη δυσκολία να ανέβουν τα 220 σκαλιά για να φτάσουν στη βάση του αγάλματος. Τρεις είναι οι πανοραμικοί ανελκυστήρες που ανεβάζουν τους επισκέπτες στο άγαλμα του Χριστού. Ο καθένας μπορεί να μεταφέρει 14 άτομα. Η πρόσβαση στους ανελκυστήρες είναι εύκολη και γι' αυτούς που φτάνουν με αυτοκίνητο και γι' αυτούς που φτάνουν με τρένο. Επιπλέον, υπάρχουν και τέσσερις κυλιόμενες κλίμακες πλάτους 4 μέτρων, οι οποίες μπορούν να μεταφέρουν έως και 9.000 επισκέπτες την ώρα. Η μόνη δυσκολία που έχουν να ξεπεράσουν πλέον οι τουρίστες, είναι το πώς θα καταφέρουν να έχουν μέσα στη φωτογραφία ολόκληρο το άγαλμα. Και αυτό διότι είναι τόσο ογκώδες και ψηλό που πρέπει να ξαπλώνουν στο έδαφος για να το φωτογραφίσουν. Τους αποζημιώνει ωστόσο η εκπληκτική θέα από την κορυφή. Στη βάση του αγάλματος υπάρχει σήμερα ένα μικρό παρεκκλήσι.

















Ο μεγαλοπόδαρος

Ο μεγαλοπόδαρος
Ένα ον που προβληματίζει τους επιστήμονες.




Το πλέον διάσημο πλάσμα της Κρυπτοζωολογίας (κλάδος της ζωολογίας η οποία μελετάει την τυχόν ύπαρξη παράξενων και πολλές φορές αλλόκοτων πλασμάτων που έχουν καταγραφεί)είναι ο τύπος του πιθηκόμορφου ογκώδους όντος το οποίο ζει σε δασικές και ορεινές περιοχές σε όλο τον κόσμο. Σε κάθε μέρος του κόσμου που εμφανίζεται γίνεται μύθος και παίρνει και διαφορετικό όνομα όπως: στα Ιμαλάια ονομάζεται Yeti στα βραχώδη όρη λέγεται Bigfoot και στην βόρεια Αμερική Sasquatch. Στις περιοχές που εμφανίζεται έχει γίνει θρύλος και φόβητρο για παιδιά και μεγάλους. Αυτά τα ανθρωπόμορφα όντα εμφανίζονται σε περιοχές του πλανήτη με έντονη βλάστηση και αχανείς εκτάσεις όπου μπορούν να κρύβονται , όπως είναι η Σιβηρία και οι χιονισμένες βουνοπλαγιές των Ιμαλαΐων. Οι εμφανίσεις αυτών των όντων αξίζει να σημειωθεί ότι είναι αρκετές.






 Υπάρχει τελικά ο Μεγαλοπόδαρος; Τι λένε οι επιστήμονες της Οξφόρδης

Στη Βόρεια Αμερική τον λένε Μεγαλοπόδαρο και στα Ιμαλάια Γέτι. Υπάρχει, όμως, το πλάσμα αυτό στην πραγματικότητα;

Ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή γενετικής Μπράιαν Σάικς του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, δίνουν την απάντηση.
Το εν λόγω «εξωτικό» πλάσμα είναι πολύ πιο κοινότοπο, καθώς μια ανάλυση DNA από δεκάδες δείγματα που υποτίθεται ότι προέρχονται από το τρίχωμά του, έδειξε ότι δεν είναι παρά τρίχες από κοινά ζώα, όπως αρκούδες, άλογα, αγελάδες, σκύλους, λύκους και κατσίκια.






Ο ισχυρισμός, δηλαδή, περί ύπαρξης του μεγαλοπόδαρου είναι απλά... τρίχες!
Συγκεκριμένα, όπως δημοσιεύεται στο περιοδικό βιολογίας Proceedings of Royal Society B, ανάμεσα στις υποτιθέμενες τρίχες του Γέτι, εκτός από τις τρίχες διαφόρων ζώων, υπήρχαν επίσης ανθρώπινες τρίχες, χορτάρια και υαλονήματα.
«Μην τα παρατάτε, ο Γέτι μπορεί ακόμη να βρίσκεται εκεί έξω», δήλωσε ο Μπράιαν Σάικς, αν και, όπως είπε, όταν ξεκίνησε τη νέα έρευνα, συλλέγοντας δείγματα από μουσεία και ιδιώτες, υπολόγιζε ότι η πιθανότητα επιτυχίας ήταν μόλις 5%.






Όπως ανέφερε, δεν απέκλειε να βρεθεί το γενετικό «αποτύπωμα» κάποιου Νεάντερταλ, ο οποίος μπορεί να έχει επιβιώσει ακόμη κάπου κρυμμένος και να αποτελεί την πηγή για όλες αυτές τις ιστορίες που εξάπτουν τη φαντασία των ανά τον κόσμο φίλων της λεγόμενης κρυπτο-ζωολογίας.
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι, από τη μια, έχουν υπάρξει αρκετές αναφορές για θεάσεις μυστηριωδών πλασμάτων ή για εύρεση ασυνήθιστων αποτυπωμάτων στα χιόνια και στα δάση, που δείχνουν ότι πιθανώς υπάρχουν σε διάφορες περιοχές του κόσμου μεγάλα ακόμη άγνωστα πρωτεύοντα.






Από την άλλη, όμως, όπως επισημαίνουν, ούτε σώματα, ούτε πρόσφατα απολιθώματα έχουν βρεθεί που να στηρίζουν αυτή την υπόθεση.
Τελικά, το πιο ενδιαφέρον εύρημα της γενετικής ανάλυσης προέκυψε από δύο δείγματα τριχώματος αρκούδας από το Μπουτάν και τα Ινδικά Ιμαλάια, τα οποία είναι πολύ συγγενικά με το DNA μιας προϊστορικής πολικής αρκούδας που ζούσε στην περιοχή πριν από 40.000 χρόνια - και κάποιος άγνωστος έως σήμερα απόγονός της ίσως κρύβεται κάπου εκεί.