Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

Ayers Rock Uluru

ULURU
Ayers Rock Urulu




Το Ουλουρού (αγγλικά: Uluru, συχνά αποδίδεται ως Ουλούρου), γνωστό και ως Άγερς Ροκ (Ayers Rock) είναι μεγάλος μονόλιθος από ψαμμίτη στο νότιο άκρο της Βόρειας Επικράτειας, στην κεντρική Αυστραλία. Ο μονόλιθος απέχει από την κοντινότερη πόλη, το Άλις Σπρινγκς 335 χιλιόμετρα. Έχει ύψος 348 μέτρα και περιφέρεια 9,4 χιλιόμετρα. Το Ουλουρού και η Κάτα Τιούτα (όρη Όλγκας) είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του Εθνικού Πάρκου Ουλουρού-Κάτα Τιούτα. 
Το Ουλουρού είναι ιερό για τους Ανανγκού, του Αβορίγινες της περιοχής. Η περιοχή γύρω από τον μονόλιθο έχει πληθώρα πηγών, νερόλακκων, σπηλαίων και αρχαίων ζωγραφιών. Το Ουλουρού ανήκει στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO από το 1987.





Οι ιθαγενείς Πιτιαντιατιάρα αποκαλούσαν τον μονόλιθο Ουλούρου. Αυτή η λέξη δεν έχει καμία άλλη συγκεκριμένη σημασία στη γλώσσα τους, αν και έχει χρησιμοποιηθεί ως τοπικό οικογενειακό όνομα από τους γηραιούς παραδοσιακούς ιδιοκτήτες του Ουλουρού.
Στις 19 Ιουλίου 1873, ο εξερευνητής Γουίλιαμ Γκος είδε τον μονόλιθο και το ονόμασε Άγερς Ροκ προς τιμήν του τότε Επικεφαλής Γραμματέα της Νότιας Αυστραλίας, τον Σερ Χένρυ Άγερς. Από τότε χρησιμοποιούνται και τα δύο ονόματα.
Το 1993, υιοθετήθηκε μια πολιτική διπλής ονομασίας, η οποία επέτρεπε τα επίσημα ονόματα να αποτελούνται τόσο από το παραδοσιακό ιθαγενές όνομα όσο και από το Αγγλικό όνομα. Τις 15 Δεκεμβρίου 1993, ο μονόλιθος μετονομάστηκε σε «Άιρες Ροκ / Ουλουρού» και έγινε επισήμως το πρώτο μνημείο με διπλό όνομα στη Βόρεια Επικράτεια. Η σειρά του διπλού ονόματος επισήμως άλλαξε σε «Ουλουρού / Άγερς Ροκ» στις 6 Νοεμβρίου 2002 ύστερα από αίτημα από την Ένωση Τουρισμού στο Άλις Σπρινγκς.





Το Ουλουρού είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα φυσικά αξιοθέατα της Αυστραλίας. Ο σχηματισμός ψαμμίτη έχει ύψος 348 μ. από τη βάση και 863 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, με το μεγαλύτερο μέρος του όγκου του να βρίσκεται κάτω από έδαφος. Έχει συνολική περίμετρο 9,4 χιλιόμετρα. Τόσο το Ουλουρού όσο και ο κοντινός σχηματισμός Κάτα Τιούτα, 25 χιλιόμετρα δυτικά του Ουλουρού, έχουν μεγάλη πολιτιστική σημασία για τους Ανάνγκου, ιθαγενείς κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι πραγματοποιούν περιηγήσεις με τα πόδια για να ενημερώσουν τους επισκέπτες για την τοπική χλωρίδα και πανίδα και αφηγούνται ιστορίες της εποχής των ονείρων για την περιοχή.
Το Ουλουρού είναι αξιοσημείωτο για τις αλλαγές στο χρώμα του σε διαφορετικές ώρες της ημέρας και του έτους, κυρίως για το λαμπερό κόκκινο χρώμα του την αυγή και το ηλιοβασίλεμα.





Το Ουλουρού είναι "ίσελμπεργκ, κυριολεκτικά «νησί βουνό». Ένα ίσελμπεργκ είναι ένας εξέχων απομονωμένος λόφος ή βουνό που υψώνεται απότομα και περιβάλλεται από εκτεταμένες και σχετικά επίπεδες διαβρωμένες πεδινές εκτάσεις σε ζεστή, ξηρή περιοχή.
Το Ουλουρού αναφέρεται συχνά ως μονόλιθος, αν και αυτός είναι ένας κάπως ασαφής όρος που γενικά αποφεύγεται από τους γεωλόγους. Το αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του Ουλουρού είναι η ομοιογένειά του και η έλλειψη συνδέσεων και διαχωρισμός σε στρώματα, με αποτέλεσμα την έλλειψη ανάπτυξης των σαρών στις πλαγιές. Αυτά τα χαρακτηριστικά οδήγησαν στην επιβίωσή του, ενώ τα περιβάλλοντα πετρώματα διαβρώθηκαν. Για την χαρτογράφηση και την περιγραφή της γεωλογικής ιστορίας της περιοχής, οι γεωλόγοι αναφέρονται στα στρώματα πετρωμάτων που συνθέτουν το Ουλουρού ως Αρκόζη Μουτιτιουλού, και είναι ένας από τους πολλούς ιζηματογενείς σχηματισμούς που αποτελούν την λεκάνη Αμαντέους.

Το Ουλουρού αποτελείται κυρίως από χονδρόκοκκη αρκόζη (ένα είδος ψαμμίτη που χαρακτηρίζεται από αφθονία αστρίου) και κάποιων κροκαλοπαγών. Η μέση σύστασή του είναι 50 % άστριοι, 25-35 % χαλαζίας και έως 25 % θραύσματα πετρωμάτων. Οι περισσότεροι άστριοι είναι καλιούχοι, με μικρά μόνο πλαγιόκλαστα με απεστρογγυλευμένα χαλίκια και πολύ αλλοιωμένα έγκλειστα μέσα στους αστρίους.












Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

Cantorii Pelochelys


Cantorii Pelochelys
Η παράξενη χελώνα






Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που οι επιστήμονες ανακάλυψαν αυτήν την σπάνια χελώνα του γλυκού νερού, στον ποταμό Mekong της Καμπότζη. 
Η τεράστια αυτή χελώνα, με το περίεργο μαλακό κέλυφος μπορεί στην ενήλικη ζωή της να φτάσει και τα 50 κιλά βάρος αλλά και να πλησιάσει τα 2 μέτρα μήκος. 






Είναι, όμως, λίγο απίθανο να την συναντήσατε κάπου. Η Cantorii Pelochelys, για να φυλαχτεί από τα αρπακτικά περνά περί το 95% της ζωής της χωμένη στην άμμο, με μόνο τα μάτια και την μύτη της να προεξέχουν. Δεν είναι πάντως όσο φοβητσιάρα ακούγεται.






Η χελώνα αυτή έχει μεγάλα νύχια, ενώ μπορεί να επεκτείνει μακριά και με μεγάλη ταχύτητα τον λαιμό της, όταν χρειαστεί, και με τα ισχυρά της σαγόνια να θρυμματίσει ένα κόκαλο. Οι επιστήμονες, μάλιστα, είπαν ότι δεν έχουν δει γρηγορότερη αντίδραση σε ζώο, ακόμα και συγκριτικά με τις κόμπρες. Η ανακάλυψή της έδωσε ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα, ότι δεν έχουν χαθεί όλα τα σπάνια ζώα από τον πλανήτη.














Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

hussaini-borit lake bridge in northern pakistan

Η πιο επικίνδυνη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο
hussaini-borit lake bridge in northern pakistan




 Λένε πως η γέφυρα της λίμνης Hussaini-Borit που βρίσκεται στο βόρειο Πακιστάν, θεωρείται ίσως ως η πιο επικίνδυνη κρεμαστή γέφυρα του κόσμο.





Δεν είναι γνωστό ποιός την κατασκεύασε αλλά σίγουρα είναι πολύ παλιά και πολλά από τα σανίδια της έχουν υποχωρήσει σε βαθμό που η διέλευσή της θεωρείται πανδύσκολη έως και μερικές φορές ακατόρθωτη. 
Αποτελεί τουριστική ατραξιόν της περιοχής και πολλοί ριψοκίνδυνοι τουρίστες επιχειρούν να την διασχίσουν βλέποντάς το σαν μοναδική εμπειρία





Πρόκειται για αληθινή πρόκληση ακόμα και που την βλέπεις.
Είναι ωστόσο και η μοναδική πρόσβαση των ντόπιων στις μεγαλύτερες πόλεις της περιοχής.